Waarom je NIET op olifanten moet rijden

Ik reis momenteel door Thailand en zie het overal om mee heen elephant trekkings, oftewel ritjes op de rug van olifanten. Iedereen wilt het, iedereen doet het. Bij veel mensen staat het op hun bucket-list. Voor €10,- kun je een paar uur op de rug van een olifant zitten. Maar er zijn zo veel redenen waarom je dit absoluut niet zou moeten willen. Helaas is niet iedereen hiervan op de hoogte. En daar ga ik jullie bij helpen.

Volgens een onderzoek van World Animal Protection wilt 50% van de reizigers betalen voor een animal experience als deze omdat ze van dieren houden. Vaak zijn deze reizigers helaas niet op de hoogte van het volgende.

Olifanten worden uit het wild gehaald

De meeste olifanten zijn babyolifanten die uit het wild worden gehaald, gevangen en weggehaald bij hun ouders. Sterker nog, in de meeste gevallen wordt hierbij een hele kudde gedood en alleen de ‘bruikbare’ olifanten worden meegenomen. De marktwaarde voor een gezonde babyolifant is $33.000 en een volwassen olifant is zo’n $60.000 waard. Dat is (vooral in Aziatische landen) een hele hoop geld! En dus een lucratieve business.

Waarom je NIET op olifanten moet rijden | olifanten-sociaal

Elephant Crushing

Een olifant is verschrikkelijk moeilijk te temmen, om dit voor elkaar te krijgen gebruiken ze een techniek genaamd elephant crushing, in het Thais Phajaan genoemd. Een olifant wordt in een kooi gestopt, waar de olifant nét in past, het dier wordt volledig vastgebonden en tot gort geslagen door mensen met stokken met haken (dit wordt olifantenhaak genoemd). Vaak gaat dit gepaard met het uithongeren van het dier en het uit het slaap houden en andere barbaarse technieken. Deze methode verondersteld dat de geest van de olifant ‘verpletterd’ wordt (vandaar elephant crushing) om de olifant zwakker te maken, onderdanig en dus beter beheersbaar door de mensen. Dit proces duurt dagen en soms zelfs weken. Heb je een sterke maag, dan kun je hier een video bekijken van de elephant crushing methode. Ik zou het afraden, geloof me, het is gruwelijk om te zien.

Draaggewicht

Je verwacht dat een dier van dat formaat mákkelijk een mens (of twee) en een zittuig op zijn rug kan dragen. Helaas is dit heelmaal niet het geval. De ruggengraat van een olifant is helemaal niet gemaakt om dat gewicht mee te dragen. In tegendeel zelfs, olifanten hebben juist een relatief zwakke rug. Het dier loopt vaak 8 uur per dag met minstens een persoon op zijn rug. Stel je voor dat jij dat met je backpack zou doen? Dat ga je voelen. Dat is bij een olifant niet anders. Het gros van deze olifanten heeft daardoor chronische pijn aan hun ruggengraat.

Daarnaast zit er ook nog een houten of bamboo stoel op hun rug gebonden. De hele dag door. Dit hout schuurt vaak door hun hout en levert infecties op die niet worden behandeld. Hetzelfde geldt voor hun poten. De poten van de olifanten krijgen veel meer te verduren dan zou moeten, dit levert chronische infecties op.

Sociale en emotionele dieren

Olifanten zijn sociale dieren, je kan ze wat dat betreft vergelijken met mensen. Ze hebben (en hechten waarde) aan familie en zelfs vrienden. Olifanten voelen pijn, en emotie. Zoals geluk, verdiet en zorgen. Wanneer olifanten op een trekking kamp worden gehouden is sociale interactie geen onderdeel van hun leven meer. Daarnaast hebben olifanten een (de naam zegt het al) olifantengeheugen. Olifanten vergeten níets.

Waarom je NIET op olifanten moet rijden | olifanten-tranen

Leefomstandigheden

Tja, waar moet ik beginnen. Allereerst babyolifantjes worden vast geketend aan hun moeders tijdens de trekkings, daarnaast moeten ze het tempo van de moeders aanhouden. Dit is niet alleen lastig, maar levert daarnaast ook vaak schade op aan de kleintjes. Ze kunnen niet even pauzeren, de trekking gaat immers door. Vaak de hele dag.

Wanneer de olifanten niet werken verblijven ze op een kamp, daar worden ze vast geketend en hebben geen enkele bewegingsvrijheid. Wanneer je toevallig langs zo’n kamp komt zie je vaak de olifanten met hun hoofd schudden en ijsberen (voor zover mogelijk) dit is voor olifanten een teken van psychische stress.

Er zijn andere opties….

Een eeuw geleden leefden er nog 100.000 olifanten in Thailand, waarvan 20.000 in het wild. Nu zijn er nog maar 5.000 waarvan de helft nog maar in het wild leeft. Als je van dieren houdt, als je van olifanten houdt doe dan géén olifantentrekking en berijd de beesten dan niet.

Wil je toch interactie met de dieren, pleeg wat onderzoek en ga naar een park zoals Elephant Nature Park in Chang Mai, Thailand. Dit is een park van Save Elephant Foundation en het heeft maar één doel. Olifanten redden van tourisme. Hier worden olifanten die in het verleden een toeristische attractie waren opgevangen. Je kunt ze hier voeden, met ze knuffelen aaien en interactie hebben. En stiekem is dat toch veel leuker dan op de rug van een verdrietige olifant zitten!

 

Bron: thedodo.comtipsthailand.nlluxeadventuretraveler.comjournals.worldnomads.comen.wikipedia.orgelephantnaturepark.org
Afbeeldingen: wonderfulwanderings.comoccupyforanimals.netflickr.comen.wikipedia.orgflickr.comen.wikipedia.orgcommons.wikimedia.orgen.wikipedia.orgen.wikipedia.orgpixabay.com

VORIG ARTIKEL

‹ 

Ferry van Iersel
oprichter Leijp | rare jongen | designerd | creative | reist veel te graag | hekel aan het woord wanderlust | wanderlust | van grote baard naar kleine baard | cappuccino met soyamelk alsjeblieft | als je me zoekt ben ik in de gym | maakt websites en andere digitale dingen: Oetsie.com

Comments (19)

    • Ferry van Iersel

      Het lijkt voor velen waarschijnlijk onschuldig. Olifantritje, met een aapje op de foto, of met een tijger. Maar het verhaal en het dierenleed erachter is zó sneu.